به گزارش روابط عمومی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، در هفته‌های اخیر و هم‌زمان با شکل‌گیری تجمعات خودجوش مردمی در برخی نقاط شهرهای کشور، حضور خانوادگی همراه با کودکان و نوجوانان در این گردهمایی‌ها به‌عنوان یکی از ویژگی‌های برجسته این رویدادها مورد توجه قرار گرفته است.

دکتر عباس استاد تقی‌زاده، مدیر گروه سلامت در حوادث و بلایای دانشگاه علوم پزشکی تهران، در گفت‌وگو با خبرنگار آنا با اشاره به تمایز میان «پیوستگی اجتماعی» و «همبستگی اجتماعی» اظهار کرد:

«پیوستگی اجتماعی به شرایط عادی جامعه اشاره دارد، اما همبستگی اجتماعی زمانی معنا پیدا می‌کند که جامعه با شرایط ویژه یا بحران مواجه است. حضور خانوادگی در تجمعات اخیر، نمونه‌ای آشکار از افزایش همبستگی اجتماعی است.»

وی افزود که شکل‌گیری این نوع همبستگی، یک توانایی اکتسابی ریشه‌دار در فرهنگ ایرانی است و هرچه انسجام اجتماعی تقویت شود، جامعه در برابر فشارهای بیرونی و درونی تاب‌آوری بیشتری نشان می‌دهد.

بازتولید امید اجتماعی

یکی از محورهای مورد تأکید دکتر استاد تقی‌زاده، نقش امید در تقویت تاب‌آوری فردی و جمعی بود. او توضیح داد:«جامعه‌ای که نسبت به آینده امیدوارتر باشد، توانایی بیشتری برای مدیریت شرایط سخت دارد.»

به گفته وی، حضور مثبت و فعال شهروندان در عرصه عمومی می‌تواند به بازتولید امید و افزایش انرژی روانی جامعه کمک کند.

کاهش اضطراب و تنش‌های روانی

در بخش دیگری از این گفت‌وگو، وی به کارکردهای روان‌شناختی تجمعات جمعی اشاره کرد و گفت که این فضاها می‌توانند نیازهای انسانی همچون احساس تعلق و تجربه هیجان سالم را تقویت کنند. در برخی نقاط شهر نیز غرفه‌های مشاوره روان‌شناسی برای مدیریت استرس در دسترس خانواده‌ها قرار گرفته است.

نظم اخلاقی و آموزش شهروندی

به گفته این استاد دانشگاه، حضور خانوادگی در تجمعات، نوعی «نظم اخلاقی» را تقویت می‌کند که مبتنی بر مسئولیت‌پذیری درونی شهروندان است. همچنین حضور کودکان و نوجوانان در کنار والدین، جنبه آموزشی این پدیده را برجسته می‌کند و می‌تواند به اجتماعی‌سازی نسل آینده و آشنایی آنها با مفاهیم مشارکت و همدلی کمک کند.

منبع: خبرگزاری آنا