به گزارش روابط عمومی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر احمد سلطانی در نشست تخصصی با اشاره به اهمیت موضوع اسکان پس از سوانح اظهار کرد: از دست دادن محل زندگی یکی از مهم‌ترین خسارات ناشی از سوانح مختلف است و تأمین سرپناه و اسکان مناسب نقش اساسی در تداوم زندگی افراد و خانوارهای آسیب‌دیده دارد.

وی با بیان اینکه فرایند اسکان پس از سانحه از مرحله سرپناه اضطراری تا اسکان موقت و سپس اسکان دائم ادامه پیدا می‌کند، گفت: این روند طولانی و پرهزینه است و نیازمند مشارکت و هماهنگی میان سازمان‌های مختلف می‌باشد. همچنین در برنامه‌ریزی و اجرای آن باید هم‌زمان ملاحظات بهداشتی، ایمنی، امنیتی، حقوقی، اجتماعی، اقتصادی و محیطی مورد توجه قرار گیرد.

عضو هیئت‌علمی دپارتمان سلامت در حوادث و بلایا، نبود برنامه‌های از پیش تعیین‌شده برای تأمین اسکان اضطراری، ناکافی بودن برخی ذخایر راهبردی و زیرساخت‌های لازم، ضعف در برآورد سریع نیازها و نیز نبود بانک اطلاعاتی به‌روز از جمعیت‌های آسیب‌پذیر را از مهم‌ترین چالش‌های مرحله آمادگی برشمرد.

دکتر سلطانی همچنین تعدد نهادهای مسئول، ابهام در تقسیم کار، نبود فرماندهی و هماهنگی واحد، ضعف اطلاع‌رسانی و مشکلات مرتبط با امنیت، زیرساخت، خدمات بهداشتی و انتخاب محل اسکان را از دیگر چالش‌های مدیریت اسکان اضطراری عنوان کرد.

وی با تأکید بر ضرورت برنامه‌ریزی برای تأمین سرپناه از مرحله آمادگی و بر اساس یک راهبرد مشخص خاطرنشان کرد: هدف صرفاً ایجاد یک «سرپناه فیزیکی» نیست، بلکه باید مفهوم «خانه» و تداوم زندگی خانوارها مورد توجه قرار گیرد.

دکتر سلطانی با بیان اینکه اسکان پس از سانحه یک فرایند است، بر ضرورت تدوین راهبرد برای گذار از اسکان اضطراری به موقت و سپس دائم تأکید کرد و افزود: نبود استراتژی روشن برای ورود و خروج از مراحل مختلف در برخی موارد موجب شده اقامت موقت به وضعیتی طولانی‌مدت و فرساینده تبدیل شود.

در پایان، وی بر نگاه جامع به موضوع اسکان پس از سوانح، تقویت آمادگی پیش از وقوع حادثه و ایجاد هماهنگی مؤثر بین سازمان‌های مسئول برای فراهم شدن زمینه بازگشت پایدار خانوارهای آسیب‌دیده تأکید کرد.