به گزارش روابط عمومی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران

ناشنوایی نباید مانعی برای دسترسی ایمن و برابر افراد به خدمات، آموزش و امکانات جامعه باشد. آگاهی از شیوه‌های صحیح ارتباط با افراد ناشنوا و رعایت نکات ایمنی می‌تواند نقش مهمی در کاهش خطرات و افزایش کیفیت زندگی آنان داشته باشد.

در همین راستا، توجه به نکات زیر ضروری است:

• برقراری ارتباط مؤثر: هنگام گفت‌وگو با فرد ناشنوا، از زبان اشاره، نوشتار و روش‌های ارتباطی مناسب استفاده کنیم و برای جلب توجه، از شیوه‌های محترمانه بهره بگیریم.
• توجه به هشدارهای ایمنی: سیستم‌های هشداردهنده نوری، پیام‌های متنی و تجهیزات قابل دسترس می‌توانند در اطلاع‌رسانی خطرات نقش مؤثری داشته باشند.
• ایمنی در ترافیک: افراد ناشنوا ممکن است برخی هشدارهای صوتی را نشنوند؛ بنابراین توجه بیشتر رانندگان و عابران به علائم بصری و شرایط محیطی ضروری است.
• آمادگی در شرایط اضطراری: مسیرهای خروج اضطراری، کپسول‌های آتش‌نشانی و تجهیزات ایمنی باید برای افراد ناشنوا قابل شناسایی و دسترس‌پذیر باشند.
• دسترسی به خدمات درمانی: فراهم کردن امکان ارتباط مناسب با کادر درمان، از جمله استفاده از مترجم زبان اشاره یا ابزارهای ارتباطی، به دریافت ایمن‌تر و مؤثرتر خدمات سلامت کمک می‌کند.
• ایمنی در منزل و محیط کار: استفاده از هشدارهای دیداری و تجهیزات مناسب می‌تواند آگاهی از خطراتی مانند آتش‌سوزی و سایر حوادث را افزایش دهد.
• مقابله با تبعیض: احترام، آموزش و همراهی اجتماعی، زمینه‌ساز جامعه‌ای برابر و بدون تبعیض برای افراد ناشنواست.

روز جهانی ناشنوایان، فرصتی است برای یادآوری اینکه شنوا نبودن، به معنای ناتوان بودن نیست؛ بلکه با ایجاد ارتباط مناسب، دسترسی برابر و محیطی ایمن، می‌توان زمینه حضور فعال و برابر افراد ناشنوا را در جامعه فراهم کرد.